Organizmy żywe w monitoringu środowiska
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | B-BT.2017 |
| Kod Erasmus / ISCED: | (brak danych) / (brak danych) |
| Nazwa przedmiotu: | Organizmy żywe w monitoringu środowiska |
| Jednostka: | Wydział Biologii i Biotechnologii |
| Grupy: | |
| Punkty ECTS i inne: |
2.00
|
| Język prowadzenia: | polski |
| ECTS przedmiotu przeprowadzonego w formie praktycznej: | 2 ECTS |
| ECTS przedmiotu przeprowadzonego w formie zdalnej: | 0 ECTS |
| Liczba godzin przedmiotu przeprowadzonego w formie praktycznej: | 30 godzin |
| Liczba godzin przedmiotu przeprowadzonego w formie zdalnej: | 0 godzin |
| Wymagania wstępne: | Brak |
| Godzinowe ekwiwalenty punktów ECTS: | Godziny kontaktowe: Wykład - 15 godzin Laboratorium - 15 godzin Godziny niekontaktowe: przygotowanie do zajęć - 10 godzin przygotowanie do zaliczenia - 10 godzin Łącznie 2 pkt. ECTS / 50 godzin |
| Sposób weryfikacji efektów kształcenia: | Na podstawie Uchwały Senatu UMCS Nr XXV-8.10/21 z dnia 26 maja 2021 r. tj. od cyklu kształcenia 2021/2022: Opracowanie pisemne (esej) na ocenę wybranej tematyki naukowej przedstawionej na wykładach i ćwiczeniach - Obecność na zajęciach - |
| Pełny opis: |
Biomonitoring środowiska (historia, definicje, pojęcia, cele i zadania); funkcje organizmów w Państwowym Monitoringu Środowiska; metody bioindykacyjne na różnych poziomach organizacji życia; teoretyczne i ekologiczne podstawy bioindykacji; klasyfikacja bioindykatorów; podstawowe procedury bioindykacyjne; biowskaźniki i biomarkery; typy bioindykacji; metody badań bioindykacyjnych; lichenoindykacja; bioindykacyjne właściwości grzybów i roślin; zastosowanie organizmów w ocenie stopnia zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby; zbiorowiska roślinne i grupy ekologiczne, jako indykatory jakości środowiska; monitoring pyłkowy; kompozycja pyłków, oospor, nasion i owoców w sedymentacji, jako wskaźnik przemian roślinności i zmian klimatycznych; monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych; monitoring lasów; monitoring terenów zanieczyszczonych; konwencjonalne i biologiczne techniki remediacji środowiska, dobór metody zależnie od rodzaju zanieczyszczeń i zamierzonego celu (fitostabilizacja, fitoekstrakcja, fito/biodegradacja, fitoewaporacja, fylloremediacja, rizofiltracja); rola grzybów i mikroorganizmów w fitoremediacji (pojęcie metaorganizmu, holobiontu); nowoczesne techniki hodowli roślin i inżynierii genetycznej w zwiększaniu efektywności fitoremediacji w oczyszczaniu gleb skażonych związkami organicznymi (ropopochodne, herbicydy, materiały wybuchowe), pierwiastkami śladowymi oraz powietrza z zanieczyszczeń organicznych i pyłowych; aspekty środowiskowe, prawne i społeczne stosowania fitoremediacji, w tym organizmów modyfikowanych genetycznie; zagrożenia wód o dobierane do ich analizy, metody bioindykacji i biomonitoringu; historia, rozwój metod i współczesność bioindykacji i biomonitoringu środowisk wodnych, ze szczególnym uwzględnieniem metod stosowanych w Polsce i Unii Europejskiej; DNA środowiskowe (eDNA) jako potencjalna przyszłość monitoringu faunistycznego; monitoring faunistyczny środowisk lądowych; zwierzęta w remediacji środowiska. |
| Literatura: |
Bieniarz K., Epler P., Chyb J. 2008. Hydrozoologia. Podręcznik dla studentów rybactwa. Wydawnictwo Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, Kraków. Ciecierska H., Dynowska M. (red.). 2003. Biologiczne metody oceny stanu środowiska. Tom II. Ekosystemy wodne. Podręcznik metodyczny. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie. Olsztyn. Dynowska M. Ciecierska H., (red.). 2003. Biologiczne metody oceny stanu środowiska. Tom I. Ekosystemy lądowe. Podręcznik metodyczny. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie. Olsztyn. Ellenberg H., Leuschner C. 2010. Vegetation Mitteleuropas mit den Alpen. 6. Auflage. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart. Engelhardt W., Jüring P., Pfanhauer J., Rehfeldt K. 1998. Przewodnik. Flora i fauna wód śródlądowych. Multico, Warszawa. Jóźwiak M. 2010. Biomonitoring środowisk lądowych i wodnych. Wydawnictwo Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego, Kielce. Kacprzak M., Fijałkowski K. 2020. Fitoremediacja. Potencjał roślin do oczyszczania środowiska. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa. Kłos A. 2009. Porosty w biomonitoringu środowiska. Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole. Kolada A. (red.) 2020. Podręcznik do monitoringu elementów biologicznych i klasyfikacji stanu ekologicznego wód powierzchniowych. Aktualizacja metod. Biblioteka Monitoringu Środowiska, Warszawa. Kownacki A. (2000). The use of benthic invertebrates in the moniroing of river quality – how do we interpret faunistic data? Acta Hydrobiologica, 42 (3/4): 187-206. Rybak J.I. 2000. Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne: przewodnik do rozpoznawania. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa. Traczewska T.M. 2011. Biologiczne metody oceny skażenia środowiska. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki im. W. Szafera, PAN, Kraków. Zimny H. 2006. Ekologiczna ocena stanu środowiska: bioindykacja i biomonitoring. Agencja Reklamowo-Wydawnicza A. Grzegorczyk, Warszawa. |
| Efekty uczenia się: |
Na podstawie Uchwały Senatu UMCS Nr XXV-8.10/21 z dnia 26 maja 2021 r. tj. od cyklu kształcenia 2021/2022: Wiedza: Absolwent zna i rozumie W1. w zaawansowanym stopniu metody, zasady i zastosowanie monitoringu środowiska oraz znaczenie tego procesu w ocenie ryzyka ekologicznego i zdrowotnego - K_W05, K_W06 W2. metody i strategie remediacji środowiska (gleby, wody, powietrza) z wykorzystaniem roślin i zwierząt - K_W05, K_W06 W3. specjalistyczne pojęcia i terminologię stosowaną w zakresie monitoringu środowiska - K_W09 W4. podstawowe techniki badań terenowych i laboratoryjnych i ma wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa i higieny pracy - K_W07, K_W08 Umiejętności: Absolwent potrafi U1. właściwie dobierać i stosować podstawowe narzędzia i techniki badawcze oraz przeprowadzać doświadczenia laboratoryjne i obserwacje, a także analizować i interpretować otrzymane wyniki z zakresu monitoringu środowiska -K_U03, K_U04, K_U05 U2. zaplanować i zorganizować swoją pracę indywidualną oraz w zespole w celu wykonywania określonych zadań o rozwiązywania złożonych problemów, a także zaprezentować uzyskane wyniki w formie pisemnej i ustnej - K_U06, K_U08, K_U10 U3. korzystać ze wskazanych źródeł informacji oraz poszukiwać nowych źródeł do analizowanych problemów, a także poszerzania swej wiedzy w zakresie monitoringu i remediacji środowiska - K_U01, K_U02, K_U11 Kompetencje społeczne: Absolwent jest gotów do K1. krytycznej oceny własnej wiedzy i wykorzystania jej do rozwiązywania problemów w zakresie monitoringu i remediacji środowiska - K_K01, K_K02 K2. podnoszenia swoich kompetencji zawodowych i przestrzegania zasad etyki w rozwiązywaniu problemów związanych z zanieczyszczeniem środowiska - K_K01, K_K05 |
Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2024/2025" (zakończony)
| Okres: | 2025-02-25 - 2025-09-30 |
Przejdź do planu
PN WT ŚR CZ PT |
| Typ zajęć: |
Laboratorium, 15 godzin
Wykład, 15 godzin
|
|
| Koordynatorzy: | Paweł Buczyński | |
| Prowadzący grup: | Paweł Buczyński, Piotr Sugier, Małgorzata Wójcik | |
| Lista studentów: | (nie masz dostępu) | |
| Zaliczenie: |
Przedmiot -
Zaliczenie na ocenę
Laboratorium - Zaliczenie na ocenę Wykład - Zaliczenie na ocenę |
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
