Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Ceramiki i kompozyty

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: MFI-FT-CiK-LS-3/3 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Ceramiki i kompozyty
Jednostka: Wydział Matematyki, Fizyki i Informatyki
Grupy:
Strona przedmiotu: http://www.umcs.pl
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Wymagania wstępne:

Znajomość podstaw chemii ogólnej, nieorganicznej, organicznej, fizycznej i analitycznej.

Godzinowe ekwiwalenty punktów ECTS:

Wykład 15

Łączna liczba godzin z udziałem nauczyciela akademickiego: 15

Liczba punktów ECTS z udziałem nauczyciela akademickiego: 1/2

Studiowanie literatury 5

Przygotowanie się do zaliczenia 10

Łączna liczba godzin nie kontaktowych: 15

Liczba punktów ECTS za godziny nie kontaktowe: 1/2

Sumaryczna liczba punktów ECTS dla modułu: 1


Sposób weryfikacji efektów kształcenia:

Sposób weryfikacji efektów kształcenia na studiach pierwszego stopnia zatwierdzonych na podstawie Uchwały Nr XXII –39.8/12 Senatu Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie z dnia 25 kwietnia 2012 r. dla cyklu kształcenia rozpoczętego w 2015/2016, 2016/2017

W1 Wykład – test zaliczeniowy

K1 Wykład – test zaliczeniowy


Sposób weryfikacji efektów kształcenia na studiach pierwszego stopnia zatwierdzonych na podstawie Uchwały Nr XXIV – 7.7/17 Senatu Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z dnia 31 maja 2017 r. dla cyklu kształcenia rozpoczętego w 2017/2018, 2018/2019

W1 Wykład – test zaliczeniowy

K1 Wykład – test zaliczeniowy

Pełny opis:

Wykład obejmuje następujące zagadnienia:

Ceramika - etymologia słowa, definicja. Historia ceramiki. Porcelana i metody jej produkcji, porcelit, fajans, kamionka. Podział tworzyw

ceramicznych (ceramika tradycyjna i ceramika zaawansowana). Cechy charakterystyczne

materiałów ceramicznych. Porównanie właściwości materiałów ceramicznych z metalami i polimerami. Metody otrzymywania

syntetycznych proszków do wytwarzania zaawansowanych materiałów ceramicznych (mokra synteza proszków synteza proszków metodą

zol-żel, metoda spalania w fazie gazowej i ciekłej, metoda karbotermiczna). Metody formowania i otrzymywania

makroskopowych materiałów ceramicznych: prasowanie jednoosiowe i izostatyczne, wytłaczanie, odlewanie z mas lejnych, odlewanie z

folii, odlewanie w obecności żelu (gel casting). Charakterystyka materiałów stosowanych w ceramice na przykładzie tlenku glinu. Metody

oczyszczania boksytów. Ditlenek cyrkon. Stabilizowany ditlenek cyrkonu. Produkcja

hartowanej ceramiki. Ceramika na bazie tlenków mieszanych. Zastosowanie ceramiki cyrkonowej. Materiały ogniotrwałe. Włókna

ognioodporne z ditlenku cyrkonu. Powłoki termiczne. Elektrolity cyrkonowe. Produkcja wodoru. Ogniwa paliwowe. Elementy grzewcze

pieca. Elektrody MHD (magnetohydrodynamiczne). Ceramika piezoelektryczna.

Pigmenty ceramiczne. Cyrkonowe kamienie szlachetne. Zastosowanie ditlenku cyrkonu w katalizie heterogenicznej. Cyrkoniany

berylowców. Krzemian cyrkonu. Tlenek berylu. Tlenek magnezu. Ditlenek hafnu. Ditlenek toru. Ditlenek uranu. Zastosowanie pierwiastków

ziem rzadkich w ceramice. Ceramika ze złożonych tlenków zawierających pierwiastki ziem rzadkich

Materiały ceramiczne charakteryzujące się dużą twardością. Węglik boru – B4C. Węglik krzemu – SiC. Właściwości SiC. Węgliki cyrkonu.

Węglik hafnu. Węglik tytanu. Węglik niobu i węglik tantalu. Węglik wolframu. Azotki. Azotek boru. Azotek krzemu. Azotki metali

przejściowych. Borki metali przejściowych. Krzemki metali przejściowych. Ceramiczne tworzywa porowate.

Metody wytwarzania ceramicznych tworzyw porowatych. Zastosowanie ceramicznych tworzyw porowatych. Bioaktywne materiały

ceramiczne. Synteza biomateriałów. Geopolimery. Nadprzewodniki ceramiczne wysokotemperaturowe. Wybrane zastosowania ceramiki

konstrukcyjnej.

Szkła (i emalie) jako tworzywa ceramiczne topione. Definicja szkła. Właściwości szkła. Budowa szkła. Szkło naturalne. Produkcja szkła. Klasyfikacja szkła.

Kompozyty – definicja, budowa, podział, zastosowanie. Biokompozyty. Materiały hybrydowe - definicja, klasyfikacja.

Techniki badawcze stosowane do charakteryzacji mikrostruktury i właściwości materiałów ceramicznych.

Literatura:

R. Pampuch, Wykłady o ceramice, Wydawnictwo AGH, Kraków 2013

R. Pampuch, Materiały ceramiczne, zarys nauki o materiałach nieorganiczno-niemetalicznych, PWN, Warszawa 1988

R. Pampuch, Współczesne materiały ceramiczne, Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne, Kraków 2005

J. Raabe, E. Bobryk, Ceramika funkcjonalna, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1997

W. Charewicz, Pierwiastki ziem rzadkich, WNT, Warszawa 1990

L. Kolditz, Chemia nieorganiczna, część 1 i 2, PWN, Warszawa 1994

Efekty uczenia się:

Na podstawie Uchwały Nr XXII –39.8/12 Senatu Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie z dnia 25 kwietnia 2012 r. dla cyklu kształcenia rozpoczętego w 2015/2016, 2016/2017

WIEDZA

W1. posiada wiedzę o właściwościach chemicznych pierwiastków, wybranych cząsteczek i związków oraz reakcji chemicznych K_W11, K_Inz_W04

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

K1. rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji zawodowych i osobistych K_K07, Inz_K01

Na podstawie Uchwały Nr XXIV – 7.7/17 Senatu Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie z dnia 31 maja 2017 r. dla cyklu kształcenia rozpoczętego w 2017/2018, 2018/2019

WIEDZA

W1. posiada wiedzę o właściwościach chemicznych pierwiastków, wybranych cząsteczek i związków oraz reakcji chemicznych K_W08, K_Inz_W02

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

K1. rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji zawodowych i osobistych K_K01

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.