Wielospecjalistyczna diagnoza dla potrzeb edukacyjnych

Godziny kontaktowe (z udziałem nauczyciela akademickiego)

Wykład - 15

Ćwiczenia - 45

Łączna liczba godzin z udziałem nauczyciela akademickiego - 60

Liczba punktów ECTS z udziałem nauczyciela akademickiego - 2

Godziny niekontaktowe (praca własna studenta):

Przygotowanie się do zajęć dydaktycznych - 60

Studiowanie literatury - 30

Przygotowywanie projektów indywidualnych i grupowych - 30

Przygotowanie się do zaliczenia przedmiotu - 30

Przygotowanie się do egzaminu końcowego 30

Łączna liczba godzin niekontaktowych 120

Liczba punktów ECTS za godziny niekontaktowe 6

Sumaryczna liczba punktów ECTS dla modułu 8

W1-wykład, ćwiczenia: zaliczenie pisemne

W2- wykład: zaliczenie pisemne

W3 - wykład: zaliczenie pisemne

U1- ćwiczenia : praca pisemna

U2-- ćwiczenia: praca praktyczna,

K1- ćwiczenia: praca praktyczna

Treści przedmiotu służą przedstawieniu teoretycznych i praktycznych aspektów wielospecjalistycznego diagnozowania dziecka. Dotyczą takich zagadnień jak: paradygmaty diagnostyczne funkcjonujące w pedagogice specjalnej, rozróżnienie diagnozy nozologicznej i funkcjonalnej, funkcjonalności i dysfunkcjonalności w poszczególnych sferach rozwojowych, wielospecjalistyczności i zespołowości diagnozy w instytucjach oświatowych. Treści przedmiotu obejmują także opis i zastosowanie metod oraz narzędzi diagnostycznych stosowanych w pracy z dziećmi na różnych etapach rozwojowych.

Część praktyczna modułu realizowana na ćwiczeniach obejmuje zasady opisu i interpretacji materiału diagnostycznego zgromadzonego w oparciu o standaryzowane i niestandaryzowane narzędzia diagnostyczne. Analizowane są źródła informacji o osobie niepełnosprawnej, sposoby ich interpretacji oraz ewaluacji. W treściach modułu mieszczą się także umiejętności sporządzania diagnozy dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego na różnych etapach edukacyjnych i we wszystkich typach przedszkoli i szkół w oparciu o aktualne wytyczne.

1. Barraga, N. C., Morris, J. E. (1997). Program rozwijania umiejętności posługiwania się wzrokiem. Cz. 1, Procedura diagnostyczno-oceniająca (DAP). Warszawa:WSPS

2. Cytowska, B., Winczura, B. (2006). Dziecko z zaburzeniami w rozwoju. Konteksty diagnostyczne i terapeutyczne. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

3. Czub, M., Wiliński M.(2014). Diagnoza gotowości szkolnej w ujęciu interakcyjnym, [w:] Wsparcie procesu diagnozowania i opiniowania problemu gotowości szkolnej dzieci, Warszawa: MEN.

4. Głodkowska, J.(1999). Poznanie ucznia szkoły specjalnej. Warszawa: WSiP

5. Jarosz, E. Wysocka, E. (2006). Diagnoza psychopedagogiczna. Podstawowe problemy i rozwiązania. Warszawa: wyd. Akademickie "Żak".

4. Jurek, P., Pawlicka, P.(2015), Kwestionariusz diagnozy funkcjonalnej. Podręcznik. Gdańsk: wyd. Harmonia

5. Marcinkowska, B.(2009). Diagnoza dla jakości życia osób z niepełnosprawnością intelektualną, (w:) Pedagogika Specjalna. Różne poszukiwania – wspólna misja. Warszawa: APS

6. Marcinkowska, B., Wołowicz, A. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: APS

7. Marcinkowska, B. (2004). Diagnoza umiejętności funkcjonalnych dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. (w:) Osobowość, samorealizacja, odpowiedzialność, bezpieczeństwo, autonomia; teoria, empiria i praktyka w rehabilitacji osób z niepełnosprawnością umysłową od dzieciństwa do późnej dorosłości. Red.: J. Głodkowska, A. Giryński. Warszawa: APS

8. Obuchowska, I. (2002). Osoby niepełnosprawne: diagnoza dla rozwoju.[W:] D. Lotz, K. Wenta, W. Zeidler (red.), Diagnoza dla osób niepełnoprawnych. Szczecin: Agencja Wydawnicza „Kwadra”.

9. Piszczek, M. (2007). Diagnoza i wspomaganie rozwoju dziecka. Kraków: CMPP.

10. Tanajewska, A., Naprawa R.(2014). Diagnoza rozwoju ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym. Gdańsk: Harmonia

11. Stemplewska-Żakowicz, K., Paluchowski, W. J. (2008). Podstawy diagnozy psychologicznej (tom II, s. 23-94). W: J. Strelau, D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki. Gdańsk: GWP.

12. Witkowski, T. (1996) Podręcznik do Inwentarza PAC-1 H.C. Gunzburga do oceny postępu w rozwoju społecznym osób z upośledzeniem umysłowym. Lublin: KUL

13. Witkowski, T. (1996) Podręcznik do Inwentarza PAC-2 H.C. Gunzburga do oceny postępu w rozwoju społecznym osób z upośledzeniem umysłowym. Lublin: KUL

14. Witkowski, T. (1996) Podręcznik do Inwentarza PPAC H.C. Gunzburga do oceny postępu w rozwoju społecznym osób z upośledzeniem umysłowym. Lublin: KUL

15. Tanajewska A., Naprawa R., Kołodziejska D. (2014). Diagnoza rozwoju dziecka przedszkolnego. Gdańsk: Harmonia

16. Krasowicz-Kupis, G., Wiejak, K., Gruszczyńska, K. (2015), Katalog metod diagnozy rozwoju poznawczego dziecka na etapie edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, Warszawa: PTP

17. Kielin J.(2002), Profil osiągnięć ucznia, Gdańsk: GWP

18. Krakowiak, K. (red.) (2017), Diagnoza specjalnych potrzeb, rozwojowych i edukacyjnych, Warszawa: ORE

Wiedza:

W1: Student zna podstawy prawne i teoretyczne, obowiązującą terminologię oraz stosowane narzędzia w dziedzinie wielospecjalistycznego diagnozowania dziecka,K_W03, K_W04 D.2.W1.

W2: Student zna istotę funkcjonalności i dysfunkcjonalności, harmonii i dysharmonii, normy i patologii oraz opisuje normy rozwoju poszczególnych sfer funkcjonowania dziecka oraz rozróżnia symptomy nieprawidłowości, K_W03 D.2.W1.

W3 Student ma wiedzę na temat specyfiki procesu diagnostycznego możliwości diagnostycznych w placówkach oświatowych K_W04 D.2.W1.

Umiejętności:

U1: Student ma umiejętności diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji edukacyjnych i rehabilitacyjnych w pracy z dzieckiem oraz analizy trudności rozwojowych uczniów w kontekście ich przyczyn, konsekwencji funkcjonalnych oraz prognoz, K_U03 D.2.U1.

U2: Student potrafi przeprowadzić samodzielnie diagnozę dziecka oraz przeanalizować i opisać wyniki badań K_U03 D.2.U2.

Kompetencje:

K1: Student wykazuje gotowość do przeprowadzenia diagnozy rozwoju dziecka oraz wywiadu z jego rodzicami, ma świadomość wdrażania właściwej procedury postępowania diagnostycznego, K_K03 D.2.K1.