Współczesna polszczyzna

Ukończony kurs gramatyki opisowej języka polskiego przewidziany obowiązującym programem nauczania języka polskiego dla szkół powszechnych

Godziny realizowane z udziałem nauczyciela akademickiego:

Wykład: 15 h

Godziny niekontaktowe (praca własna studenta):

Przygotowanie do zaliczenia wykładu: 15 h

Razem: 30 h = 1 ECTS

Semestr II obejmuje łącznie: 15 W (1 pkt) + 30 KW (3 pkt) = 4 pkt ECTS

Sprawdzian końcowy (W1, W2, W3, W4, U1, U2, K1, K2)

Przedmiot obejmuje zagadnienia z zakresu współczesnej polszczyzny w jej pełnym wymiarze, od odmian języka i dużych jednostek (zdania) do mniejszych (wyrazy, morfemy) i najmniejszych (fonemy). Program zakłada powiązanie zjawisk językowych z szeroko rozumianą kulturą. Układ materiału odpowiada kolejności nabywania przez użytkownika wiedzy o języku. Preferowane będzie podejście funkcjonalne i antropologiczne.

1. Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001.

2. Współczesna polszczyzna. Wybór opracowań, cz. 1. Programy dydaktyczne. Bibliografia. Etykieta językowa, red. J. Bartmiński, Lublin 2004, cz. 2. Warianty języka, red. J. Bartmiński i J. Szadura, Lublin 2003, cz. 3. Akty i gatunki mowy, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, J. Szadura, Lublin 2004, cz. 4. i 5.Tekstologia 1-2, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Lublin 2004, cz. 6. Części mowy, red. J. Bartmiński, M. Nowosad-Bakalarczyk, Lublin 2003, cz. 9. Prozodia. Fonetyka. Fonologia, red. J. Bartmiński, M. Nowosad-Bakalarczyk, Lublin 2010.

3. Encyklopedia języka polskiego, red. S. Urbańczyk, M. Kucała, wyd. 3 poprawione, Wrocław 1999.

4. Gramatyka współczesnego języka polskiego. Red. naukowy Stanisław Urbańczyk: Składnia, pod red. Z. Topolińskiej, Warszawa 1984, Morfologia, pod red. R. Grzegorczykowej, R. Laskowskiego, H. Wróbla, Warszawa 1984, wyd. 2 zmienione Warszawa 1998.

5. Wierzbicka A., O języku dla wszystkich, wyd. 2 rozszerz., Warszawa 1967.

Wiedza:

W1 – zna miejsce i znaczenie językoznawstwa w obrębie nauk humanistycznych i ich powiązanie z innymi dziedzinami nauki i dyscyplinami naukowymi z tego obszaru wiedzy, zwłaszcza w aspekcie edytorskim – K_W01;

W2 – zna podstawową terminologię językoznawczą przydatną w pracy edytorskiej – K_W09;

W3 – ma uporządkowaną wiedzę w zakresie systemu języka polskiego i poziomów jego organizacji, a także wybranych zagadnień z zakresu wiedzy o języku polskim (w tym w odniesieniu do najnowszych tendencji zachodzących w polszczyźnie); – K_W10;

W4 – ma także podstawową wiedzę z zakresu teorii i praktyki komunikacyjnej – K_W11;

Umiejętności:

U1 – potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi, paradygmatami badawczymi i pojęciami z zakresu językoznawstwa w typowych sytuacjach profesjonalnych – K_U05;

U2 – w ramach umiejętności edytorskich potrafi dokonać analizy gramatycznej, leksykalnej, pragmatycznej oraz stylistycznej wypowiedzi literackich i nieliterackich – K_U07;

Kompetencje:

K1 – jest gotów do poszerzania zakresu swojej wiedzy i umiejętności; ciągłego dokształcania się i rozwoju zawodowego oraz kulturalnego – K_K01;

K2 – jest gotów do wykorzystania zdobytej wiedzy i umiejętności przy rozstrzyganiu dylematów pojawiających się w pracy zawodowej – K_K03