Projektowanie zagospodarowania turystycznego

Liczba punktów ECTS z udziałem nauczyciela akademickiego: 1

Liczba punktów ECTS za godziny niekontaktowe: 1

Sumaryczna liczba punktów ECTS przedmiotu: 2

Godziny kontaktowe (z udziałem nauczyciela akademickiego)

Wykład: 15

Konwersatorium: 15

Łączna liczba godzin z udziałem nauczyciela akademickiego: 30

Godziny niekontaktowe (praca własna studenta): 25

Łączna liczba godzin niekontaktowych: 25

Wykład stanowi niezbędną podbudowę dla laboratorium, zawiera wskazówki praktyczne i przedstawia studia przypadków.

Znajomość podstawowych norm i przepisów związanych z projektowaniem zagospodarowania terenu; znajomość podstawowych narzędzi planistycznych.

Godziny kontaktowe (z udziałem nauczyciela akademickiego)

Wykład: 15

Laboratorium: 15

Łączna liczba godzin z udziałem nauczyciela akademickiego: 30

Liczba punktów ECTS z udziałem nauczyciela akademickiego: 1

Godziny niekontaktowe (praca własna studenta): 25

Łączna liczba godzin niekontaktowych: 25

Liczba punktów ECTS za godziny niekontaktowe: 1

Sumaryczna liczba punktów ECTS przedmiotu: 2

W1 -W3 - zaliczenie pisemne

U1 - zaliczenie pisemne

K1 - zaliczenie pisemne

projekt: K_W05, K_U07, K_U012

Wykład

1. Podstawowe terminy: planowanie turystyczne, gospodarka turystyczna, zagospodarowanie turystyczne, infrastruktura turystyczna, chłonność turystyczna, pojemność turystyczna, przepustowość

2. Przestrzeń turystyczna i jej podział: obszar turystyczny, region turystyczny, rejon turystyczny (podział), miejscowość turystyczna, ośrodek turystyczny, centrum turystyczne, szlak turystyczny, obiekt turystyczny, funkcja turystyczna, tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, urządzenia rekreacyjne, tereny zieleni

3. Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne w planowaniu przestrzennym – miejsce w studium (planie ogólnym) i planie miejscowym

4. Elementy zagospodarowania turystycznego - baza turystyczna: noclegowa (klasyfikacja wg ustawy o usługach turystycznych, kategoryzacja, charakterystyka obiektów, wymagane zewnętrzne elementy zagospodarowania), gastronomiczna (rodzaje), transportowa, towarzysząca

5. Zasady zagospodarowania uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej: strefy ochrony uzdrowiskowej (udział terenów zieleni oraz zakazy dotyczące użytkowania i zagospodarowania), urządzenia i zakłady lecznictwa uzdrowiskowego, (ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych, tekst jedn. Dz. U. 2021 poz. 1301)

6. Zakres wyposażenia podstawowego wybranych obiektów infrastruktury turystycznej: kempingi, pola biwakowe, stanice wodne, kwatery agroturystyczne, ośrodki wypoczynkowe, ośrodki kolonijne, pokoje gościnne, apartamenty wakacyjne,

7. Szlaki turystyczne (piesze, rowerowe, konne, kajakowe) – zasady projektowania i prowadzenia, oznakowanie

8. Obiekty i elementy infrastruktury turystycznej niezbędnej dla wybranych form turystyki:

- turystyki zimowej (baza noclegowa, gastronomiczna, ośrodki narciarskie, wyciągi i kolejki górskie, narciarskie trasy zjazdowe i biegowe – stopnie trudności itp.), turystyki pieszej na szlakach górskich, turystyki konnej (elementy wyposażenia ośrodków),

9. Obiekty i elementy bazy towarzyszącej (urządzenia usługowe, kulturalno-rozrywkowe, sportowo-rekreacyjne, informacyjne).

Laboratorium

Zajęcia składają się z 2 zasadniczych bloków projektowych do wykonania: audycie zagospodarowania turystycznego oraz projektowaniu (uzupełnianiu) elementów zagospodarowania turystycznego wybranej miejscowości turystycznej.

Projekt infrastruktury turystycznej wykonywany jest w zespołach projektowych.

Iwicki S., 2006: Zagospodarowanie turystyczne obszarów wiejskich. WSG, Bydgoszcz

Konieczna-Domańska A., 2014: Gospodarka turystyczna. Zagadnienia wybrane. Wyd. SGH, Warszawa;

Kowalczyk A., Derek M. 2010: Zagospodarowanie turystyczne. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa;

Meyer B., Panasiuk A. (red.), 2007: Elementy zagospodarowania turystycznego. Wyd. Nauk. USz, Szczecin;

Panasiuk A. (red.), 2008: Gospodarka turystyczna. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa

Pawlikowska-Piechotka A., 2009: Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne. Wyd Novae Res, Gdynia;

Pawlikowska-Piechotka A., 2011: Przestrzeń rekreacji dziecka w mieście. Wyd. Novae, Gdynia;

Pawlikowska-Piechotka A., 2013: Planowanie przestrzeni turystycznej. Wyd Novae Res, Gdynia;

Pawlikowska-Piechotka A., 2016: Przestrzeń sportu i turystyki bez barier. AWF, Warszawa

Płocka J., 2006: Wybrane zagadnienia z zagospodarowania turystycznego. Cz. I-II, Biblioteka CKU, Toruń;

Rogalewski O., 1976: Zagospodarowanie turystyczne WSiP, Warszawa

Rzegocińska-Tyżuk B., 1994: Terenowe urządzenia sportowo-rekreacyjne. Wybrane materiały do projektowania. PK, Kraków

Wyrzykowski J., Marak J. (red.), 2010: Turystyka w ujęciu interdyscyplinarnym. Rozdz. V. Turystyka jako zjawisko przestrzenne. WSH, Wrocław;

WIEDZA

W1. Zna i rozumie podstawowe pojęcia dotyczące i wykorzystywane w projektowaniu infrastruktury turystycznej, charakteryzuje podstawowe elementy infrastruktury turystycznej - K_W05

W2. Rozumie uwarunkowania przestrzenne, społeczne i ekonomiczne wpływające na rozwój bazy turystycznej - K_W6

W3. Zna zasady i normy prawne dotyczące lokalizacji i projektowania obiektów rekreacyjnych oraz turystycznych, ze szczególnym uwzględnieniem przepisów budowlanych i ochrony środowiska - K_W08

UMIEJĘTNOŚCI

U1. Analizuje komponenty środowiska i zagospodarowanie przestrzeni w różnych skalach w celu lokalizacji infrastruktury turystycznej- K_U04

U2. Projektuje funkcjonalne rozwiązania dla różnych form turystyki (np. szlaki, obiekty biwakowe, infrastruktura aktywna, mała architektura) zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju - K_U07

U3. Sporządza dokumentację projektową oraz tworzy wizualizacje i koncepcje zagospodarowania terenu dla wybranego typu infrastruktury turystycznej. - K_U10

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

K1. Zna dylematy współczesnego rozwoju przestrzennego w warunkach ograniczoności przestrzeni i jej zasobów - K_W05

K2. Potrafi projektować w sposób profesjonalny elementy zagospodarowania przestrzennego oraz rozwiązywać złożone i nietypowe zadania inżynierskie zgodnie z zadaną specyfikacją, przy uwzględnieniu uwarunkowań przyrodniczych, społeczno-kulturowych, gospodarczych oraz formalno-prawnych i technicznych - K_U07

K3. Potrafi realizować zadania w formie indywidualnej i zespołowej, przyjmując różne role - K_U012