Format scenariusza filmowego i telewizyjnego [H-FSFT-KUL-2S.2] Semestr letni 2024/2025
Konwersatorium, grupa nr 1

Joseph Campbell, Bohater o tysiącu twarzy, 1997.

Jacek Ostaszewski, Historia narracji filmowej, 2019.

Martin Schabenbeck, Format scenariusza filmowego, 2008.

1. Przegląd wybranych teorii narracji filmowej.

2. Narracja, dramaturgia, fabuła - podstawy terminologiczne.

3. Mity, podania, baśnie - praźródła narracji.

4. Format zapisu scenariusza filmowego.

5. Narracje jedno-, dwu- i wielowątkowe - warsztat pisarski.

Dyskusja mająca na celu wspólne rozważenie problemów i zagadnień związanych z omawianymi materiałami filmowymi; ćwiczenie umiejętności argumentacji i interpretacji.

Studium przypadku (studium przykładowe) – szczegółowa analiza konkretnego dzieła filmowego.

Metoda projektu - studenci w grupach opracowują projekt scenariusza filmowego.

Praca w grupach, projekt zaliczeniowy (treatment filmu i scenariusz wybranej sceny) - ocena obejmuje przede wszystkim poziom kreatywności w wykorzystaniu zabiegów narracyjnych (konstrukcja fabuły, praca z punktem widzenia, struktura czasu, budowanie napięcia), spójność koncepcyjną projektu oraz jego walory artystyczne (oryginalność świata przedstawionego, jakość dialogów, wyrazistość postaci). Istotnym elementem jest także biegłość w świadomym i twórczym operowaniu konwencjami gatunkowymi - zarówno w zakresie ich poprawnego zastosowania, jak i ewentualnego przekształcania czy reinterpretacji. Ocenie podlega całościowy efekt projektu, stopień dopracowania scenariusza oraz umiejętność współpracy zespołowej widoczna w jednolitości stylistycznej i konsekwencji realizacyjnej.